Od momentu
uruchomienia pierwszej komercyjnie działającej sieci telefonii komórkowej w
cyfrowym standardzie GSM w Polsce minęło już 11 lat. W tym czasie operatorzy
rozwinęli swoje sieci tak, że można już mówić o zasięgu globalnym w skali
kraju. Równolegle z rozbudową infrastruktury poprawiła się jakość podstawowych
usług i wprowadzano nowe, oparte na transmisji danych. Rozszerzenie technologii
pakietowej transmisji danych GPRS do standardu EDGE oraz wprowadzenie
całkowicie nowej technologii UMTS pozwoliło znacznie zwiększyć szybkości
przepływu informacji. Jednocześnie podstawowy standard GPRS jest obecnie
osiągalny wszędzie tam, gdzie mamy zasięg sieci GSM, co pozwoliło stworzyć
wiele nowych aplikacji, wykorzystujących pakietową transmisję danych
artykuł sponsorowany
Transmisja
danych GPRS, obok krótkich wiadomości tekstowych SMS oraz funkcji identyfikacji
numeru dzwoniącego CLIP, stała się medium dla urządzeń służących do przesyłania
sygnałów alarmowych z obiektów chronionych do centrum monitoringu. Oprócz
znacznego obniżenia kosztów w stosunku do transmisji SMS, system wykorzystujący
transmisję danych posiada bardzo istotną cechę - pozwala na komunikację w
„czasie rzeczywistym". Dzięki temu wiarygodność systemu jako całości zwiększa
się, gdyż istnieje możliwość znacznie częstszej kontroli łącza.
Przykładem
kompleksowego rozwiązania takiego systemu jest opracowana i produkowana w
firmie Pulson stacja SMSCI wraz z nadajnikami abonenckimi, pracującymi w trybie
transmisji danych GPRS. System ten jest rozwinięciem oferowanego wcześniej
przez firmę rozwiązania opartego na transmisji SMS/CLIP. Opis nowej stacji
SMSCI był tematem artykułu zamieszczonego w numerze 4(56)/2007 czasopisma
Zabezpieczenia. Poniższy tekst prezentuje część nadawczą systemu - moduły
nadawcze GPRS-N i GPRS-D.
Tryby pracy
Nadajniki
GPRS-N i GPRS-D zostały zaprojektowane do współpracy z centralami alarmowymi.
Zbudowane są na bazie specjalizowanych układów mikroprocesorowych, wyposażone w
przemysłowy modem GSM/GPRS i zamknięte razem z układem zasilania w zwartej
metalowej obudowie.
Działanie
modułów nadawczych opiera się na usługach transmisji danych GPRS oraz SMS i
CLIP, realizowanych w sieci telefonii komórkowej GSM. Informacje o stanie
monitorowanego obiektu przesyłane są za pomocą pakietowej transmisji danych,
wiadomości SMS lub informacji o numerze dzwoniącego - tzw. CLIP. Raporty te
docierają do urządzenia odbiorczego SMSCI zainstalowanego w stacji
monitorowania obiektów, gdzie są odpowiednio identyfikowane i rejestrowane.
Nadajniki
umożliwiają pracę w dwóch trybach - „GPRS" lub „GSM". W trybie pracy GPRS
informacje o zdarzeniach wysyłane są poprzez sieć pakietowej transmisji danych
operatora w postaci zaszyfrowanej ramki, z wykorzystaniem protokołu UDP.
Docierają one do określonego numeru IP stacji odbiorczej SMSCI, zainstalowanej
w centrum monitorowania, gdzie po rozszyfrowaniu dekodowane są dane o numerze
abonenta i zdarzeniu. Każde zdarzenie wysłane przez nadajnik wymaga potwierdzenia
odebrania sygnału przez stację. W przypadku jego braku nadajnik może powtórzyć
wysyłanie i w razie niepowodzenia automatycznie przełączyć się w tryb GSM, by
wysłać zdarzenie w formie SMS. Tego rodzaju praca zwiększa prawdopodobieństwo
dostarczenia informacji.
W
trybie pracy GSM raporty SMS z nadajników docierają do stacji SMSCI poprzez
odbiorcze karty GSM zainstalowane w stacji lub za pośrednictwem łącza z SMSC
operatora telefonii komórkowej.
Oprócz
stacji monitorowania moduł nadajnika może automatycznie informować właściciela
obiektu lub inną upoważnioną osobę o wybranych zdarzeniach zaistniałych w
obiekcie.
Budowa i właściwości
Moduły
nadawcze GPRS-N i GPRS-D analizują stan niezależnych wejść alarmowych typu
NO/NC, do których można podłączyć wyjścia logiczne central alarmowych i czujnik
sabotażu. Zmiana stanu dowolnego wejścia powoduje wygenerowanie
zaprogramowanego, dwuznakowego kodu zdarzenia i wysłanie go w postaci pakietu
UDP lub komunikatu SMS do stacji odbiorczej SMSCI.
Moduł
nadawczy GPRS-D ma również możliwość bezpośredniej komunikacji z dialerami
central alarmowych poprzez wbudowany symulator linii telefonicznej i odbiornik
transmisji DTMF w formacie Contact ID. Dekodowane raporty DTMF z centrali
przesyłane są do stacji SMSCI w formie dziewięcioznakowych kodów zdarzeń.
Dwa
niezależne wyjścia przekaźnikowe umożliwiają zdalne (z uprawnionych numerów)
załączanie lub wyłączanie urządzeń w obiekcie monitorowanym. Wyjście 1 może być
załączane automatycznie, na określony czas, w momencie zmiany stanu wybranych
wejść alarmowych NO/NC. Wyjście 2 można zaprogramować jako służące do
„sygnalizacji awarii". W przypadku problemów z zalogowaniem do sieci GSM można
automatycznie załączyć inny tor transmisji lub zasygnalizować awarię.
Urządzenia
posiadają własny zasilacz sieciowy, który ładuje akumulator. Dla poprawnej
pracy wymaga on napięcia przemiennego 18V z transformatora. Nadajnik testuje
obecność napięcia i w przypadku jego zaniku lub powrotu sygnalizuje zdarzenie
zaprogramowanym dwuznakowym kodem. Obecność zasilania sieciowego jest
sygnalizowana czerwoną diodą LED.
Wyjścia
przekaźnikowe, wejścia alarmowe i wejścia zasilania przyłączane są poprzez
zaciski śrubowe. Dodatkowo urządzenia posiadają złącze służące do programowania
ustawień z komputera i gniazdo karty SIM. Tryb pracy nadajników sygnalizują
dwie diody LED. Na górnej ściance obudowy znajduje się gniazdo antenowe w
standardzie FME.
Całość
przystosowano do zamocowania w skrzynce z transformatorem firmy PULSAR typu AWO
033.
Transmisja ContactID
Nowością
w opisywanym systemie jest możliwość transmisji przez nadajnik GPRS-D
dziewięcioznakowych zdarzeń standardu Contact ID, odbieranych bezpośrednio z
centrali alarmowej.
GPRS-D
został wyposażony w symulator linii telefonicznej i odbiornik transmisji DTMF w
formacie Contact ID. Odbiornik realizuje pełen protokół zestawiania połączenia
centrali alarmowej ze stacją odbiorczą - generuje sygnał inicjujący, odbiera
depeszę DTMF i kończy transmisję, nadając sygnał zakończenia. Z punktu widzenia
centrali nadajnik GPRS-D jest stacją odbiorczą systemu monitorowania
telefonicznego, zgodną ze standardem SIA Contact ID.
GPRS-D
został tak zaprojektowany, by umożliwić centrali alarmowej transmisję sygnałów
za pośrednictwem podłączonej do układu linii telefonicznej. Jeśli linia jest
sprawna, jest stale podłączona do zacisków centrali alarmowej. Zgodnie z
normami dla urządzeń telefonicznych, układ detekcji stanu linii telefonicznej
oparty jest na pomiarze prądu w linii, a symulator linii wytwarza napięcie -25V
względem masy. Zastosowane rozwiązania sprawiają, iż jest to prawdopodobnie
jedyny na rynku tego typu nadajnik, zapewniający poprawną współpracę z
większością central alarmowych.
W
przypadku zdarzenia alarmowego centrala rozpoczyna procedurę łączenia ze stacją
monitorowania. Odbiornik DTMF analizuje, jaki numer wybiera, i jeśli jest on
zgodny z zaprogramowanym w nadajniku, układ przełącza zaciski centralki do
symulatora linii. Od tego momentu dialer centrali komunikuje się z odbiornikiem
DTMF modułu GPRS-D podobnie jak ze stacją odbiorczą monitorowania
telefonicznego. Jeśli numer wybrany przez centralę alarmową nie zgadza się z
zaprogramowanym w nadajniku, układ pozostawia linię zewnętrzną dołączoną do
zacisków centrali, umożliwiając jej komunikację z odległą stacją odbiorczą. W
przypadku awarii lub braku zewnętrznej linii telefonicznej centrala
współpracuje tylko z symulatorem linii.
Możliwe
są dwa tryby współpracy z centralą alarmową - z oczekiwaniem na potwierdzenie
ze stacji odbiorczej lub bez potwierdzenia. W pierwszym przypadku nadawane
przez centralę alarmową komunikaty DTMF są wysyłane do SMSCI i po odebraniu
potwierdzenia ze stacji generowany jest sygnał zakończenia transmisji dla
centrali. W drugim przypadku zdarzenia z centrali są ładowane do bufora i
sygnał zakończenia wysyłany jest bezpośrednio po ich odebraniu.
(na górze) Fot. 1. Płytka nadajnika GPRS-N - widok od strony elementów
(na dole) Fot. 2. Płytka nadajnika GPRS-D - widok od strony elementów. Różnica w ilości elementów daje informację jak rozbudowany musi być układ dla poprawnej pracy z DTMF
Inne funkcje
Nadajniki
GPRS-N i GPRS-D są w trybie pracy GSM w pełni kompatybilne z produkowanym
wcześniej nadajnikiem GSM1. Podobnie jak poprzednik, mają możliwość zdalnej
konfiguracji parametrów pracy. Wszystkie ustawienia mogą być modyfikowane
lokalnie, poprzez podłączenie do komputera z zainstalowanym odpowiednim
oprogramowaniem.
Urządzenia,
pracując w trybie GPRS, zyskują nowe możliwości kontroli łączności ze stacją
SMSCI. Podobnie jak w nadajniku GSM1, możliwe jest zaprogramowanie funkcji
wysyłania testu okresowego z obiektu. Kod testu jest dwuznakowy i może być
programowany przez operatora (kod testu okresowego GPRS jest taki sam, jak kod
testu w trybie GSM). Okres testów może być ustawiony w zakresie 15 minut - 24
godziny. Testy okresowe wymagają potwierdzenia ze strony stacji odbiorczej -
brak potwierdzenia w trybie GPRS spowoduje przełączenie nadajnika do GSM i
powtórne wysłanie testu w formie SMS.
Poza
testami okresowymi w trybie GPRS moduł nadawczy wysyła sygnały kontrolne TN
(testy niejawne) z wybranym przez użytkownika okresem 10 s, 30 s lub 60 s
(zgodnie z normą PN-EN50136-1-1:2007). Testy niejawne nie wymagają potwierdzeń
ze strony stacji odbiorczej. Ze względu na ograniczone możliwości przetwarzania
danych przez programy archiwizacji zdarzeń, analiza i sygnalizacja braku testów
niejawnych realizowana jest bezpośrednio w stacji odbiorczej SMSCI. Brak trzech
kolejnych sygnałów z obiektu powoduje wygenerowanie przez stację SMSCI
zdarzenia o kodzie BT z numerem danego obiektu. Powrót testów niejawnych
sygnalizowany jest kodem NN (taki sam kod zostanie wygenerowany przez stację w
momencie pierwszego zarejestrowania testów niejawnych z obiektu, czyli
włączenia do sieci nowego nadajnika).
Możliwe
jest wyłączenie wysyłania TN i wówczas kontrola łączności, podobnie jak w
systemie GSM, realizowana jest na poziomie oprogramowania archiwizującego,
poprzez analizę braku potwierdzanych testów okresowych.
Podsumowanie
Kontrola
łączności na bazie ramek TN realizowana w stacji SMSCI pozwala znacznie
zwiększyć częstotliwość sygnałów kontrolnych wysyłanych przez nadajniki, bez
obciążania łącza pomiędzy stacją odbiorczą i komputerową baza obiektów.
Pakietowa
transmisja danych GPRS, zastosowana w systemach bezprzewodowego nadzoru
obiektów monitorowanych, obniża koszty usługi w stosunku do aplikacji opartych
na komunikacji SMS. Jednocześnie traktowanie łączności SMS jako uzupełnienia
systemu GPRS zwiększa niezawodność systemu.
Komunikacja
z centralami alarmowymi w standardzie Contact ID stwarza możliwości
precyzyjnego lokalizowania i interpretacji zdarzeń w monitorowanych obiektach
bez udziału telefonicznych linii komutowanych.
Opisane
urządzenia są przykładem profesjonalnego wykorzystania nowoczesnej technologii
w dziedzinie monitorowania i bezprzewodowego powiadamiania o zdarzeniach w
obiektach chronionych, a ich wdrażanie jest istotnym krokiem w rozwoju agencji
ochrony mienia.
Rafał Miklaszewski
Pulson
Zabezpieczenia 6/2007
|