|
Poprawa poziomu bezpieczeństwa terenów miejskich jest przedsięwzięciem
niezwykle skomplikowanym, wymagającym zastosowania specjalistycznych i
skutecznych metod. Jedną z nich, należącą jednocześnie do najskuteczniejszych,
jest system monitoringu wizyjnego miasta.
Główną zaletą systemu monitoringu wizyjnego miasta jest szeroki wachlarz
zastosowań operacyjnych, począwszy od zadań prewencyjnych, poprzez koordynację
działań służb publicznych po rejestrację zdarzeń i zapewnienie stosowanego
materiału dowodowego. Realizacja powyższych zadań jest jednak uzależniona od
odpowiedniego skonfigurowania całego systemu oraz przygotowania procedur
postępowania. Wielokrotnie bowiem zdarzało się, iż pomimo poniesienia przez
inwestora znacznych nakładów i dokładnej realizacji zamówienia system nie
spełniał pokładanych w nim nadziei. Pociągało to z kolei za sobą kolejne
inwestycje, które miały na celu modernizacje i usprawnienie świeżo uruchomionego
systemu. Przeważnie winę za taki stan rzeczy ponosi inwestor. Powód - to
najczęściej brak fachowej wiedzy oraz dokładnych wytycznych co do organizacji i
wdrażania monitoringu wizyjnego. Niniejszy artykuł przedstawia w zarysie drogę
od projektu do pomyślnego uruchomienia systemu.
Istotne
podstawy
Intencja stworzenia systemu monitoringu wizyjnego miasta
wiąże się z koniecznością wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za realizację tego
przedsięwzięcia. Zwykle jest to pracownik Urzędu Miejskiego, zajmujący się
zamówieniami lub inwestycjami. Rozpoczyna on etap zbierania informacji na temat
istniejących już systemów, kontaktuje się z wykonawcami tych systemów. Już na
tym etapie istnieje ryzyko powzięcia błędnych założeń, gdyż chyba żaden z
wykonawców nie przyzna, że system, który instalował, nie spełnił oczekiwań.
Wręcz przeciwnie, najprawdopodobniej będzie zapewniał, że stosowane rozwiązania
stanowiły optimum, a sam system działa bez najmniejszych zastrzeżeń. W taki
sposób często powstaje "opis techniczny przedmiotu zamówienia", który jest
integralną częścią Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ). Powstały
dokument jest wypadkową wielu pomysłów. Zawiera on niejednokrotnie ograniczone,
błędne lub nawet sprzeczne informacje, stwarza tym samym konieczność udzielania
dodatkowych wyjaśnień. W taki sposób przygotowane postępowanie przetargowe
stwarza możliwości "dowolnej interpretacji" dla wykonawców, którzy oferując
najniższą cenę wygrywają przetarg, a następnie, w celu podniesienia swojego
dochodu, starają się dopasować najtańsze (a tym samym najgorsze) rozwiązania
sprzętowe. Wszystko jest oczywiście zgodne ze specyfikacją przetargową. Efekt
natomiast jest taki, że inwestor nie jest zadowolony z efektów inwestycji, a co
gorsza nie może w tej sprawie zrobić nic innego, jak tylko ogłosić kolejny
przetarg - tym razem na modernizację świeżo powstałego systemu.
Eliminacja problemów
Aby ustrzec się przed
przedstawioną sytuacją i zapewnić sprawne działanie systemu, trzeba zastosować
się do pewnych zasad. Całą inwestycję można podzielić na kilka etapów:
- zbieranie informacji,
- przygotowanie projektu i kosztorysu,
- wybór wykonawcy,
- instalacja systemu,
- opracowanie procedur,
- uruchomienie systemu, serwis i konserwacja.
Etap I:
zbieranie informacji
Aby instalowany system odpowiednio spełniał
swoje zadania, należy jak najlepiej wyznaczyć obszary, które zostaną objęte
obserwacją. W ich wyborze bardzo istotna jest pomoc policji, straży miejskiej
oraz jednostek administrujących danym terenem lub obiektami na nim
zlokalizowanymi. Służby te mogą stosunkowo precyzyjnie określić obiekty czy też
obszary bezpośrednio związane z bezpieczeństwem miasta. Zebrane informacje będą
stanowić punkt wyjścia dla dalszych prac. Na ich podstawie możliwe będzie
ustalenie miejsca instalacji kamer i wyznaczenie lokalizacji stacji
monitorującej.
Aby ustrzec się przed błędami, które zostały opisane we wstępie,
wskazane jest zaangażowanie do prac specjalisty lub konsultanta do spraw
systemów monitoringu miejskiego. Takie posunięcie zapewni stały, fachowy nadzór
techniczny oraz doradztwo, szczególnie w kolejnych etapach prac.
Do zadań
konsultanta należeć będzie określenie warunków technicznych dla wyznaczonych
wcześniej lokalizacji kamer i stacji. Za główne wyznaczniki techniczne dla
systemu należy uznać:
- dostęp do środków transmisji wizji oraz sygnałów sterowania kamerami (łącza
koncentryczne, łącza teletechniczne parowane, łącza światłowodowe, łącza
radiowe),
- możliwość zasilania urządzeń w miejscach ich lokalizacji,
- zagadnienia związane bezpośrednio z opcjami warunków instalacyjnych (warunki
bezpieczeństwa okablowania i poszczególnych urządzeń, dostępność do systemu z
zewnątrz, zagrożenie włamaniem, swoboda prowadzenia czynności serwisowych).
Następne zadanie to opracowanie koncepcji techniczno-organizacyjnej
systemu. Powinny w niej zostać zawarte wszystkie założenia wstępne z poprzednich
etapów oraz uzgodnienia z inwestorem. Koncepcja techniczno-organizacyjna powinna
uwzględniać:
- Szczegóły związane z lokalizacją kamer oraz dodatkowych elementów systemu.
- Liczba i rozlokowanie dodatkowych stanowisk obserwacyjnych (straż miejska,
policja).
- Sposób transmisji danych pomiędzy kamerami i stacją monitorującą (droga
radiowa, połączenia przewodowe).
- Sposób zasilania w warunkach normalnych oraz zasilania rezerwowego
poszczególnych urządzeń.
- Wybór rozwiązań sprzętowych oraz określenie parametrów i typów urządzeń
systemu:
- rodzaj kamer i ich sterowania,
- rodzaj rejestratora,
- określenie czasu i sposobu archiwizacji zebranych materiałów wizyjnych,
- parametry obrazu (poklatkowość, rodzaj i jakość kompresji),
- bezpieczeństwo przechowywanego materiału (dostęp do systemu za pośrednictwem
haseł),
- szczegóły wyposażenia stacji monitorującej (ilość pulpitów do sterowania
kamer, liczba monitorów i ich parametry),
- szczegóły dotyczące oprogramowania oraz ergonomiczność urządzeń sterujących.
- Przygotowanie zasad oraz określenie warunków przyszłej rozbudowy systemu.
Bardzo istotną rzeczą jest znalezienie tak zwanego "złotego środka"
dla przygotowywanego systemu. Chodzi tu o optymalny dobór urządzeń do zadań,
jakie muszą one spełniać, przy jednoczesnym wzięciu pod uwagę ich cen. Nie
zawsze rozwiązania najbardziej kosztowne są konieczne, gdyż z równym skutkiem
można zastąpić je tańszymi, o porównywalnych parametrach. Należy zwrócić uwagę
także na inne kwestie - na częste błędy projektowe (przykładowo - warunki
oświetlenia oraz wymagany zasięg widzenia muszą być dostosowane do parametrów
kamer).
W opracowanej koncepcji powinny znaleźć się również:
- Zgody właścicieli lub administratorów budynków na instalację kamer,
okablowania i pozostałych urządzeń peryferyjnych.
- Warunki zasilania uzyskane z właściwego rejonu energetycznego lub zgoda na
podłączenie zasilania do lokalnych tablic administracyjnych.
- Wystąpienie do lokalnego operatora telekomunikacyjnego o łącza dzierżawione
lub dzierżawę kanalizacji teletechnicznej pod przyszłe okablowanie podziemne
systemu.
- W przypadku obiektów zabytkowych - zgoda konserwatora zabytków na
zamontowanie w nich urządzeń i okablowania.
- Przy budowie kanalizacji teletechnicznej oraz stawianiu odrębnych słupów pod
kamery - niezbędne wykonanie projektu i uzyskanie pozwolenia na budowę.
- Stosowna zgoda wymagana przy rozbiórce chodnika - tak zwanym zajęciu pasa
drogowego.
- W przypadku łączy radiowych - obliczenia propagacyjne dla każdego z punktów;
należy także wystąpić do URTiP z wnioskiem o przydział częstotliwości; procedura
taka ma zastosowanie tylko w przypadku łączy bezpiecznych, pracujących w
częstotliwościach licencjonowanych; nie wymaga się wykupu częstotliwości w
przypadku łączy radiowych pracujących w paśmie otwartym, przeznaczonym do
transmisji informacji mało istotnej z punktu widzenia bezpieczeństwa.
Koncepcja techniczno-organizacyjna musi zawierać również wykaz
urządzeń opcjonalnych, posiadających parametry nie mniejsze niż wymagane w
założeniach. Należy tu przyjąć, że procedury przygotowawcze mogą przesunąć
realizację inwestycji nawet o kilka miesięcy, co może wiązać się z pewnymi
zmianami asortymentowymi w urządzeniach dostępnych na rynku. W dokumencie
powinna pojawić się również szacunkowa wycena kosztów systemu, dzięki której
inwestor jest w stanie zaplanować środki na ten cel, oraz szczegółowa
specyfikacja techniczna przedmiotu zamówienia, która stanowić będzie załącznik
do SIWZ.
Kolejnym rozdziałem koncepcji będzie opracowanie szczegółowych
zaleceń dla inwestora. Mają one dotyczyć:
- przygotowania punktów obserwacyjnych w miejscu lokalizacji kamer (usunięcie
naturalnych i sztucznych ograniczeń pola widzenia kamer),
- organizacji i zabezpieczenia stacji monitorującej,
- sposobu rekrutacji personelu stacji monitorującej oraz wymagań stawianych
operatorom systemu,
- wymagań co do zorganizowania warunków łączności z innymi służbami (policja,
straż miejska, straż pożarna, pogotowie),
- wymagań stawianych wykonawcy w postępowaniu przetargowym
- wymagań instalacyjnych i wykonawczych wobec innych jednostek działających w
obrębie zlecenia,
- warunków obsługi serwisowo-konserwacyjnej w okresie gwarancyjnym i
pogwarancyjnym.
Gdy koncepcja systemu zostanie już ustalona, kolejnym
krokiem będzie ogłoszenie przetargu na jej zrealizowanie. Istnieją dwie
możliwości postępowania. Pierwsza polega na ogłoszeniu przetargu na wykonanie
systemu wraz z opracowaniem dokumentacji projektowej. Jest to rozwiązanie
prostsze, ale zarazem bardziej ryzykowne.
Drugi sposób rozbija całość
przetargu na dwa etapy. We wstępnym zleca się opracowanie projektu systemu, a we
właściwym - wykonawstwo według już gotowego, dopracowanego projektu. Pierwsza z
metod postępowania jest prosta, ale druga gwarantuje inwestorowi większe szanse
na pomyślne zrealizowanie inwestycji. Należy jednak pamiętać, że bez względu na
to, który ze sposobów wykorzystamy, nad całością powinien bezustannie czuwać
zaangażowany wcześniej konsultant - autor koncepcji.
Etap II:
przygotowanie projektu i kosztorysu
Etap ten obejmuje wykonanie
kompletnej dokumentacji projektowo-kosztorysowej, w skład której powinny
wchodzić:
- projekt techniczny,
- szczegółowa specyfikacja techniczna,
- kosztorys inwestorski,
- przedmiar robót.
Wszystkie wymienione składniki powinny być zgodne
z koncepcją techniczno-organizacyjną. Etap powinien zakończyć się sporządzeniem
protokołu zdawczo-odbiorczego potwierdzającego tę zgodność. Dodatkowo warto
ograniczyć grono osób, które mają dostęp do dokumentów związanych z powstającym
systemem, nadając tym dokumentom klauzulę "poufne".
Etap III:
wybór wykonawcy
Kolejny etap to przygotowanie, ogłoszenie i
rozstrzygnięcie przetargu. Nieodzowna jest tutaj współpraca zaangażowanego przez
nas specjalisty konsultanta. Jego zadaniem będzie doradztwo w sferze
techniczno-organizacyjnej oraz nadzór nad zgodnością i harmonogramem
prowadzonych prac w odniesieniu do koncepcji i projektu systemu.
Do zadań
konsultanta należy również nadzór techniczny oraz koordynowanie prac pozostałych
wykonawców zewnętrznych.
Etap IV: instalacja systemu
W tym momencie przystępujemy do prac instalacyjnych, które kończą
się testem akceptacyjnym przy udziale przedstawicieli inwestora oraz wykonawcy.
Takie posunięcie ma na celu wyeliminowanie niedociągnięć i wszelkich czynników
mogących mieć wpływ na walory funkcjonalne systemu. Uwieńczeniem tego etapu jest
szkolenie pracowników stacji monitorującej oraz sporządzenie protokołu
zdawczo-odbiorczego.
Etap V: opracowanie procedur,
serwisowanie
Nasz system jest już gotowy i w pełni funkcjonalny. Aby
jednak jego działanie przebiegało sprawnie i bez "przestojów" konieczne jest
podpisanie stosownej umowy serwisowo-konserwacyjnej. System wymaga stałej
konserwacji i opieki technicznej. W przypadku awarii reakcja personelu
technicznego nie powinna nastąpić później niż po kilku godzinach.
Ważne jest
opracowanie odpowiednich procedur współpracy pracowników stacji monitorującej ze
służbami czuwającymi nad porządkiem i bezpieczeństwem publicznym (policja, straż
miejska, straż pożarna, pogotowie itp.). Procedury muszą zostać przygotowane
przed uruchomieniem systemu, aby zapewnić sprawne działanie i możliwość
optymalnego wspomagania przez wyżej wymienione służby.
Taki sposób
postępowania w sferze wdrażania i organizacji systemu monitoringu wizyjnego
miasta zagwarantuje sprawną realizację procedur i poszczególnych faz inwestycji.
Efektem tego będzie system, który powinien spełniać pokładane w nim nadzieje.
Sławomir Stańczyk
Sekret Serwis
Zabezpieczenia 2/2006
|